Soms loopt het even vast.
De dagbesteding die ooit passend leek, voelde voor Koen steeds minder als een plek waar hij tot zijn recht kwam. De prikkels waren te veel en hij ontgroeide de plek. Daarom werd er gekozen voor een andere stap: meer rust, meer overzicht, en meer aansluiting bij wat Koen nodig had.

Koen kreeg de kans om, één-op-één tijdelijk iets nieuws op te bouwen tot er plek was op een andere locatie. Maar wel met een belangrijke voorwaarde: het moest zinvolle dagbesteding zijn. Werk dat ertoe doet. Werk waar hij trots op kan zijn.

Zo werd Koen tijdelijk medewerker van Ceres. In zijn rol controleert hij puzzels en spellen. Met grote zorg kijkt hij of alles compleet is en netjes in orde. Wat goed is, krijgt een plek in de winkel en wordt verkocht. Wat niet compleet is, wordt eruit gehaald. Het is precies werk dat bij hem past: duidelijk, gestructureerd en overzichtelijk.

En het resultaat?
Koen is apetrots.

Trots op zijn werk. Trots op zijn collega’s. En misschien nog wel het belangrijkste: hij voelt zich gezien en gewaardeerd. Zijn werk doet ertoe. Hij draagt bij.

Hij doet dit alles in een voor hem vertrouwde, rustige omgeving. Zonder overmatige prikkels, maar mét betekenis. Precies de balans die hij nodig heeft om te groeien.

Dit verhaal laat zien waar de Week van Autisme om draait: kijken naar mogelijkheden, aansluiten bij iemands behoeften en samen zoeken naar een plek waar iemand tot bloei kan komen.

Want als de omgeving klopt, kan iemand echt laten zien wat hij kan.
Dank jullie wel, Ceres, voor het verschil dat jullie maken.